بررسی تفاوت ADSL و VDSL

در این مقاله به بررسی تفاوت ADSL و VDSL پرداخته ایم. اما ممکن است به جز این ۲ واژه با کلمات مشابه دیگری هم مواجه شده باشید. در این نوشتار به صورت خلاصه با تعاریف آن ها آشنا می شویم.

SHDSL – خط اشتراک دیجیتال متقارن

SHDSL دارای سرعت‌ دانلود و آپلود متقارن است و اغلب در بحث سرعت و کارایی با سیستم ADSL مقایسه می‌شوند. این سیستم که به‌عنوان “خدمات بخش تجاری” توصیف می‌شود، “پهنای باند و همگام‌سازی ثابت را ضمانت کرده و ضریب اشتراک ۱: ۱” دارد که این امر خروجی پایداری را فراهم می‌کند. امکان گسترش تکنولوژی SHDSL برای عموم کاربران وجود ندارد. به گفته Lantiq، “فرستنده و گیرنده‌های مبتنی بر SHDSL می‌توانند سرعت انتقال داده‌ها را تا ۱۵ مگابیت بر ثانیه، به ازای هر جفت کابل مسی و تا مسافت ۱۵ کیلومتر (۹.۳ مایل) برسانند.”

جدول مقایسه سرعت دانلود

ADSL – خط اشتراک دیجیتال نامتقارن

بر خلاف SHDSL، تکنولوژی ADSL نامتقارن عمل می کند یعنی در دانلود سرعت بیشتری را نسبت به آپلود ارائه می کند. از آنجا که معمولا کاربر اینترنت در قسمت دانلود مصرف بیشتری را نسبت به آپلود دارد، ADSL دارای پهنای باند بیشتری در این قسمت است. سرعت دانلود این سرویس به حدی بالاست که نیاز پهنای باند اکثر کاربران را پوشش می‌دهد. در مبدا ارائه‌دهنده سرویس، ADSL سرعت ۸ مگابیت بر ثانیه را ارائه می‌کند و با افت سرعت می‌تواند تا حدود ۵.۵ کیلومتر نیز برسد.

ADSL2 – خط اشتراک دیجیتال نامتقارن

ADSL2 دومین نسل از تکنولوژی ADSL بوده و نزدیک به دو برابر سرعت آن را دارد. ADSL2 در بخش‌های بازدهی مدولاسیون، قدرت کدگذاری، و تطبیق نرخ دینامیک پیشرفت‌هایی را ارائه می‌دهد. جهت استفاده از تکنولوژی ADSL2، کاربران باید مودم ADSL را به مودم ADSL2 ارتقا دهند تا با استاندارد جدید تطابق داشته باشد. این تکنولوژی DSL نامتقارن می‌تواند به سرعتی بالغ بر ۱۲ مگابیت بر ثانیه در منبع ارائه‌دهنده سرویس رسیده و با افت سرعت تا مسافت ۵.۵ کیلومتری نیز پشتیانی کند.

+ADSL2 با پشرفت های انجام شده دارای سرعتی تقریبا دو برابر ADSL2 است.در +ADSL2 پهنای باند کانال های مورد استفاده افزایش یافته است. در حالی که ADSL در دامنه فرکانسی ۰.۱۴ تا ۱.۱ مگاهرتز عمل می‌کند، این مقدار در +ADSL2 در بازه ۰.۱۴ تا ۲.۲ مگاهرتز است. پهنای باند کانال گسترده تر +ADSL2 اجازه می دهد تا در مبدا به سرعت ۲۴مگابایت در ثانیه برسد. +ADSL2 می تواند سرعت دانلود ۲۰مگابایت بر ثانیه را تا فاصله ۱ کیلومتری از مبدا حفظ کند.

نمایش فرکانس های قابل استفاده دز VDSL2

VDSL – سرعت بالای خط اشتراک دیجیتال

VDSL سرعت بسیار چشمگیری نسبت به ADSL دارد، اما در فاصله کمتری نسبت به مبدا ارائه دهنده سرویس قابل استفاده است. VDSL از باند فرکانسی ۲۵ کیلوهرتز تا ۱۲ مگاهرتز استفاده می‌کند و می‌تواند به‌راحتی از خدمات پهنای باند سه‌گانه مانند صدا، ویدئو، داده‌ها و ویدئوی اچ‌دی پشتیبانی کند. VDSL2 می‌تواند تا ۵۲ مگابیت بر ثانیه در منبع ارائه‌دهنده سرویس برسد و می‌توان مطمئن بود که با حفظ کیفیت و میزان سرعت، این مقدار را تا ۳۰۰ متری خودش نیز حفظ کند. با این حال، VDSL تا مسافت ۱۰۰۰ متری افت سرعت خواهد داشت.

VDSL2

VDSL2 در بخش انتقال و نرخ بیت، بهبود یافته است و هم‌چنین سرعت بارگذاری سریع‌تری را در مقایسه با VDSL معمولی دارد. سیستم انتقال VDSL2 می‌تواند در هر سیم، هم‌شنوی را اندازه‌گیری کند و برای خنثی کردن نویز سیگنالی را تولید کند که فازی مخالف داشته باشد. VDSL2 می‌تواند هم در میزان سرعت اتصال مودم در دریافت دیتا و هم در میزان سرعت در ارسال دیتا، نرخ داده انبوه متقارن و نامتقارن را حداکثر تا ۲۰۰ مگابیت بر ثانیه فراهم کند. VDSL2 فرکانسی بین ۲.۲ تا ۱۲ مگاهرتز را اشغال کرده و می‌تواند به خوبی تا فاصله ۱.۶ کیلومتری نیز برسد که عملکرد مشابهی با ADSL2+ دارد.

منظور از پارتیسن های یک درایو چیست ؟ آنها چگونه عمل می کنند ؟

یک پارتیشن را می توان به عنوان یک تقسیم‌بندی یا یک “بخش” از یک هارد دیسک واقعی تصور کرد. یک پارتیشن در واقع فقط یک جداسازی منطقی از کل درایو است ، اما به نظر می رسد که این جداسازی چندین درایو فیزیکی مجزا ایجاد می‌کند.

برخی از اصطلاحاتی که در ارتباط با یک پارتیشن می‌بینید شامل پارتیشن های اولیه (primary) ، فعال (active) ، توسعه یافته (extended) و منطقی (logical) است. اطلاعات بیشتر در این مورد را در ادامه خواهیم دید.

این پارتیشن ها بعضا پارتیشن دیسک نیز نامیده می شوند و وقتی شخصی از کلمه درایو استفاده می کند ، معمولاً منظورش یک پارتیشن با یک حرف اختصاص داده شده به درایو  است.

چگونه یک هارد درایو را پارتیشنبندی میکنید؟

در ویندوز ، پارتیشن‌بندی اولیه هارد دیسک از طریق Disk Management tool انجام می‌شود. برای انجام مراحل ایجاد یک پارتیشن در هر نسخه از ویندوز، با جزئیات و به صورت گام به گام، به این لینک مراجعه کنید.

مدیریت پیشرفته پارتیشن‌بندی مانند افزایش و کاهش حجم پارتیشن‌ها ، وصل کردن چند پارتیشن به یکدیگر و غیره نمی تواند در ویندوز انجام شود اما با نرم افزارهای مخصوص مدیریت پارتیشن قابل انجام است.  لیست بررسی نرم افزارهای پارتیشن بندی ما مرتبا به روزرسانی می شود. 

در ادامه خواهید خواند که چرا باید پارتیشن بسازید و با انواع مختلف پارتیشن‌هایی که می‌تواند ساخته شود آشنا می‌شوید.

هدف از یک پارتیشن چیست؟

تقسیم هارد دیسک به پارتیشن ها به چند دلیل مفید است اما حداقل برای یک مورد ضروری است: آماده سازی درایو برای نصب یک سیستم عامل.

به عنوان مثال ، هنگامی که شما یک سیستم عامل مانند ویندوز را نصب می کنید ، بخشی از این فرآیند، تعریف یک پارتیشن در هارد دیسک است. این پارتیشن برای تعریف ناحیه ای از هارد دیسک که ویندوز می تواند از آن برای نصب تمام فایل‌های خود استفاده کند ، از محل روت در پایین به کار می‌رود. در سیستم عامل های ویندوز معمولاً به این پارتیشن اصلی حرف درایو “C” اختصاص داده می شود.

علاوه بر درایو C ، ویندوز اغلب بطور خودکار پارتیشن های دیگری را در حین نصب می سازد، اگرچه این پارتیشن‌ها به ندرت drive letter دریافت می کنند. به عنوان مثال ، در ویندوز 10 ، یک پارتیشن بازیابی، با مجموعه ای از ابزارها با نام Advanced Startup Options ایجاد می شود تا بتوانید مشکلاتی را که ممکن است در درایو اصلی C رخ دهد ، برطرف کنید.

یکی دیگر از دلایل مهم ایجاد پارتیشن این است که شما می توانید چندین سیستم عامل را بر روی همان هارد دیسک نصب کنید ، و این امکان را برای شما فراهم می کند که انتخاب کنید با کدام یک می خواهید شروع کنید، وضعیتی به نام بوت شدن دوگانه یا dual booting. ممکن است ویندوز و لینوکس ، ویندوز 10 و ویندوز 7 یا حتی 3 یا 4 سیستم عامل مختلف را اجرا کنید.

برای اجرای بیش از یک سیستم عامل، داشتن بیش از یک پارتیشن، یک ضرورت غیرقابل انکار است زیرا سیستم عامل ها پارتیشن ها را به عنوان درایوهای جداگانه مشاهده می کنند و از بروز بیشتر مشکلات با یکدیگر جلوگیری می کنند. پارتیشن های چندگانه به معنای این است که می توانید از نصب چند هارد دیسک صرفاً برای داشتن امکان بوت شدن با چند سیستم عامل متفاوت خلاص شوید.

پارتیشن های هارد دیسک نیز ممکن است برای کمک به مدیریت فایلها ایجاد شود. حتی اگر پارتیشن های مختلف همگی در یک درایو فیزیکی وجود داشته باشند، داشتن یک پارتیشن مخصوص برای عکس ، فیلم یا دانلود نرم افزار به جای ذخیره سازی آنها در پوشه های جداگانه در همان پارتیشن ، بسیار مفید است.

اگرچه این روزها به لطف ویژگی‌های بهتر مدیریت کاربر در ویندوز این کار کمتر متداول است، اما در صورتیکه که کامپیوتر خود را با دیگران به اشتراک می گذارید و چندین کاربر از یک سیستم استفاده می کنید پارتیشن بندی به مدیریت فایل ها و دسترسی کاربران مختلف کمک می کند.

یکی دیگر از دلایلی که معمولاً سبب ایجاد پارتیشن می‌شود جدا کردن فایلهای سیستم عامل از اطلاعات شخصی است. در این صورت اگر سیستم عامل دچار یک خرابی غیرقابل بازگشت باشد می توانید بدون صدمه دیدن فایل های شخصی تان به راحتی سیستم عامل را عوض کرده و مجددا نصب کنید.

همچنین این مثال از پارتیشن برای داده های شخصی، ایجاد یک تصویر mirror از پارتیشنی که سیستم بک آپ گیری شما فایل های پشتیبان را در آن ذخیره می کند، بسیار آسان می کند. این بدان معنی است که شما می توانید دو نسخه پشتیبان تهیه کنید ، یکی برای سیستم عامل درحال کار خود و دیگری برای اطلاعات شخصی‌تان، که می تواند هر یک به طور مستقل از دیگری بازیابی شود.

پارتیشن های اولیه (Primary)، توسعه یافته (Extended) و منطقی (Logical)

هر پارتیشن که دارای یک سیستم عامل نصب شده بر روی آن است ، یک پارتیشن اولیه یاprimary partition نامیده می شود. جدول نسبت پارتیشن در master boot record حداکثر اجازه ایجاد 4 پارتیشن اولیه را بر روی یک هارد دیسک واحد می دهد .

اگرچه 4 پارتیشن اولیه می تواند وجود داشته باشد، و این بدان معناست که در کل چهار سیستم عامل مختلف می توانند در همان هارد دیسک چهاربوته باشند، اما فقط یکی از پارتیشن ها در هر زمان معین مجاز به فعال شدن هستند و این بدان معنی است که آن سیستم عامل، سیستم عامل پیش فرض است که کامپیوتر بر روی آن بوت می‌شود. از این پارتیشن به عنوان پارتیشن فعال یا active partition یاد می شود.

یک (و تنها یک) پارتیشن از چهار پارتیشن اولیه می تواند به عنوان یک پارتیشن توسعه یافته یا گسترده یا همان extended partition تعیین شود. این بدان معنی است که یک کامپیوتر می تواند تا چهار پارتیشن اولیه یا سه پارتیشن اولیه و یک پارتیشن توسعه یافته داشته باشد. یک پارتیشن توسعه یافته نمی‌تواند داده ها را به خودی خود نگه دارد. در عوض ، یک . extended partition به تنهایی نمی تواند داده ها را در خود ذخیره کند. در عوض extended partition، مانند یک container، یا محفظه ظرف است که مجموعه ای از پارتیشن ها را که در اصطلاح به آن logical partitions می گوییم را شامل می شود.

شاید این جمله در ابتدا کمی نامفهوم به نظر برسد اما در ادامه به توضیح آن می پردازیم :

محدودیتی برای تعداد پارتیشن های منطقی که در یک دیسک می تواند ساخته شود، وجود ندارد، نوع مصرف کاربر است که تعداد پارتیشن های منطقی یا logical partion ها را مشخص می کند. یک پارتیشن منطقی همان چیزی است که شما می توانید برای ذخیره مواردی مانند فیلم ، نرم افزار ، فایل های برنامه و غیره ایجاد کنید.

به عنوان مثال ، یک هارد دیسک معمولاً دارای یک پارتیشن اصلی و فعال است که ویندوز روی آن نصب شده است، و سپس یک یا چند پارتیشن منطقی با فایل‌های دیگر مانند اسناد ، فیلم ها و داده های شخصی. بدیهی است که این امر از یک کامپیوتر به کامپیوتر دیگر متفاوت خواهد بود.

اطلاعات بیشتر در مورد پارتیشن ها

پارتیشن های هارد درایو های فیزیکی باید فرمت شوند و قبل از اینکه هر داده ای بر روی آنها ذخیره شود ، باید فایل سیستم (که بخشی از فرایند فرمت است) بر روی آن نصب شود.

از آنجا که پارتیشن ها به عنوان یک درایو منحصر به فرد ظاهر می شوند ، به هرکدام می توان حرف درایو مخصوصی اختصاص داد ، مانند C برای پارتیشنی که معمولاً ویندوز روی آن نصب شده است. مقاله ما را برای اطلاعات بیشتر درباره چگونگی تغییر حرف درایو در ویندوز ببینید.

به طور معمول ، هنگامی که یک فایل از یک پوشه به پوشه دیگر در همان پارتیشن منتقل می شود، فقط آدرس مکان آن فایل تغییر می کند ، به این معنی که فرآیند انتقال فایل تقریباً به صورت لحظه‌ای اتفاق می افتد. اما ، هنگامی که پارتیشن ها از یکدیگر جدا هستند، مانند هارد دیسک های مختلف، جابجایی فایل ها از یک پارتیشن به پارتیشن دیگر نیازمند انتقال واقعی داده ها دارد و زمان 

افزایش سرعت شبکه وای فای با انتخاب کانال وای فای مناسب

شبکه‌های بی سیم در چند دهه اخیر مسیر طولانی را پیموده‌اند. ولی بااین‌حال، دستیابی به‌سرعت پایدار وای فای در بسیاری از شرایط  هنوز یک مشکل سخت و حل نشده به شمار می‌آید. برای این موضوع چند دلیل وجود دارد: تنظیمات روتر، امکان تداخل امواج در فاصله کم، اینکه شما در آپارتمان زندگی می‌کنید یا یک‌خانه جدا و فاصله دستگاه شما با روتر.  خوشبختانه همیشه راهی برای حل مشکل سرعت پایین شبکه وای فای وجود دارد.

اگر اهل سر و کله زدن با تنظیمات روترتان هستید به‌احتمال‌زیاد چشمتان به کلمه کانال خورده است. بیشتر روترها کانال را روی حالت خودکار تنظیم می‌کنند. اما بسیاری از ما به فهرستی از این کانال‌ها برخوردیم و از خودمان پرسیده ایم این کانال‌ها چی هستند و مهم‌تر از همه کدام‌یک از آن‌ها سرعت بیشتری دارند؟  بعضی از کانال‌ها درواقع سریع‌تر هستند ولی این به این معنا نیست که حتما بهترین انتخاب هستند . اگر به خواندن این مقاله ادامه دهید اطلاعات بیشتری در مورد کانال‌های ۸۰۲.۱۱، تداخل و تفاوت بین وای فای‌های ۲.۴ گیگاهرتز و ۵ گیگاهرتز کسب خواهید کرد.